Րաֆֆու «Ոսկե աքաղաղ» վեպը 19-րդ դարի հայ իրականության և բարքերի ցնցող պատկերն է։ Ռեալիստական ոճով գրված այս երկը ներկայացնում է Երևան և Մոսկվա քաղաքների կյանքը՝ վեր հանելով կեղծիքի վրա հիմնված հարստության կործանումը։ Պատմությունը արծարծում է սոցիալական անարդարության, կրթության ուժի և բարոյական վերածննդի թեմաները՝ ցույց տալով մարդկային արժանապատվության հաղթանակը սնահավատության ու ագահության նկատմամբ։
Րաֆֆու «Խենթը» վեպը հայ դասական ռոմանտիզմի գլուխգործոցներից է: Գործողությունները ծավալվում են 19-րդ դարի վերջին՝ ռուս-թուրքական պատերազմի օրերին, Արևմտյան Հայաստանի Բայազետ և Ալաշկերտ քաղաքներում: Հեղինակը վեր է հանում ազգային-ազատագրական պայքարի, անձնազոհության և ստրկական հոգեբանության դեմ ընդվզման թեմաները՝ կերտելով անձնուրաց հայորդու կերպարը:
«Կարմրահերների միությունը» Շերլոք Հոլմսի 56 կարճ պատմվածքներից մեկն է՝ գրված անգլիացի գրող Արթուր Քոնան Դոյլի կողմից։ Այն առաջին անգամ տպագրվել է 1891թ․ «Սթրեն» ամսագրում Սիդնի Փագետի նկարազարդումներով։ Իր 12 պատմվածքների շարքում Քոնան Դոյլը դասակարգել է «Կարմրահերների միությունը» պատմվածքը երկրորդ տեղում։ Այն երկրորդ տեղն է զբաղեցնում նաև «Շերլոք Հոլմսի արկածները» 12 պատմվածքների շարքում, որը հրատարակվել է 1892թ․։
«Բոսկոմյան հովտի գաղտնիքը» Շերլոք Հոլմսի 56 կարճ պատմվածքներից մեկն է՝ գրված անգլիացի գրող Արթուր Քոնան Դոյլի կողմից։ Այն Շերլոք Հոլմսի 12 արկածների շարքից չորրորդն է։ Առաջին անգամ տպագրվել է 1891թ․ «Սթրեն» ամսագրում։ Լեսթրեդը հրավիրում է Հոլմսին Հերֆորդշիր համայնք, որտեղ տեղի էր ունեցել մարդասպանություն։ Մահացածի որդին մեղադրվում է սպանության մեջ։ Սակայն Հոլմսը գուշակում է, որ սպանության մեջ ներառված է երրորդ անձը։