1883 թվականի աշնանային մի գիշեր պատմողը հետևում է խորհրդավոր կարմրամորուք մարդուկին և հայտնվում անտառի խորքում կանգնած հին աշտարակում։ Այնտեղ նա հանդիպում է մի երիտասարդ աղջկա, որն ապրում է հիվանդ հոր հետ։ Գիշերվա մթության մեջ իրականությունն ու երազը միախառնվում են, իսկ աշտարակը լցվում է անտեսանելի երաժշտությամբ ու կույր հրեշտակների պատկերով։ Պատմությունը խոսում է միայնության, կարեկցանքի և այն մասին, թե ինչպես կարող է մարդու ներաշխարհը փոխել սովորական հանդիպման իմաստը։