Հունաստանը ֆաշիստական օկուպացիայի ծանր տարիներին է։ Աթենքի ճանապարհներին միայնակ ու սոված մնացած որբ տղայի և գլխավոր հերոսի՝ մարդկային պատասխանատվությունից խուսափող անհատի պատահական հանդիպումը վերածվում է խղճի ու բարոյական ընտրության խորը դրամայի։ Հերոսը՝ փորձելով արդարացնել սեփական էգոիզմը համընդհանուր պայքարի գաղափարներով, ստիպված է լինում առերեսվել սեփական ներքին դատարկությանը և կատարվածի անդառնալի հետևանքներին։