19-րդ դարի Իտալիայում, Ապենինների հեռավոր լեռներում գտնվող հին դղյակը գիշերային ապաստան է դառնում վիրավոր ճանապարհորդի և նրա սպասավորի համար։ Մթնած սրահների նկարների շարքում մի կնոջ դիմանկար է գրավում նրա ուշադրությունը՝ կենդանի հայացքով ու անսովոր արտահայտությամբ։ Դիմանկարի մասին հին գրառումը բացում է նկարչի և նրա երիտասարդ կնոջ պատմությունը՝ սիրո, արվեստի հանդեպ մոլուցքի և ստեղծագործության համար վճարվող գնի մասին։