20-րդ դարասկզբի անհանգիստ օրերին կովկասյան քաղաքներից մեկում գիշերային կրակոցները խաթարում են մոր և մանկան անդորրը։ Փոքրիկի երևակայության մեջ իրական վտանգը միահյուսվում է գրքերից ծանոթ ահարկու պատկերներին։ Մոր ջերմ խոսքը նրան բացում է մի այլ աշխարհ՝ լի սիրով, բնության ներդաշնակությամբ և կյանքի հանդեպ վստահությամբ։ Պատումը շոշափում է մանկական հոգու խոցելիության, ծնողական սիրո և մարդու վրա գրական խոսքի ազդեցության թեմաները։